U weet toch dat wij allemaal op onze eigen manier mogen meebouwen aan Gods Koninkrijk? God geeft elke christen een taak in de uitbreiding van Zijn koninkrijk en vaak sluit die taak aan bij het talent dat God ons heeft gegeven. Hij schakelt ons dus in op het punt waar wij goed in zijn! Hij wil ons talent gebruiken met als doel dat steeds meer mensen Hem leren kennen. En of dat nu grote of minder opvallende ‘klussen’ zijn, dat doet er niet toe. Wat de één doet, is niet belangrijker dan wat een ander doet – we vullen elkaar aan en hebben elkaar nodig om verder te komen. Als er maar één stukje in het proces wegvalt, is er al een kink in de kabel.

Zo kwam op een zondag in 1994 broeder Han Tiong Bo naar me toe met de vraag of ik ds. Budiman wilde bijstaan met het vertalen uit het Engels van bijbelse meditaties voor het boekje Overdenkingen. Hemeltje, dacht ik, Engels was mijn slechtste taal op school, zou ik dat wel kunnen? Ik had echter kort daarvoor de volwassendoop ondergaan en wilde de Heer zo graag dienen! Laat ik het maar proberen. En zo leerde ik als kersverse christen dat wij de dingen niet op eigen kracht hoeven te doen, maar op Gods kracht! Mijn lerares Engels zou mij nu eens bezig moeten zien, dacht ik soms nog wel! Ds. Budiman gaf mij mijn eerste ‘proefvertaling’ mee naar huis. Gewapend met Van Dale’s woordenboek ging ik aan de slag. Met een engelengeduld corrigeerde ds. Budiman mijn vertalingen, zodat ik mij steeds meer het bijbelse en theologische jargon eigen kon maken. En God zorgde voor meer vertalers: uit de regio RW-DH broeder Soei Kwan Ing en uit de regio AM zuster Ieneke Ong. Ook van buiten de GKIN werd ds. Budiman bijgestaan door vrijwilligers die hem voor langere of kortere tijd hielpen. Ik heb het vertalen ervaren als een heilzaam werk voor de Heer.

Ooit, tijdens een wereldconferentie van The Upper Room [het Amerikaanse origineel van ‘onze Overdenkingen’] in Nashville Tennessee, waar ds. Budiman, tante Poppy en ik ‘Overdenkingen’ vertegenwoordigden, sprak de Egyptische editor Albert Isteeroo de editors en hoofden-vertaalafdelingen van de andere edities toe: Hij getuigde dat hij eens iemand gekend had, die het niet meer zag zitten in zijn leven, omdat hij de zin er niet meer van inzag. Toen werd die persoon gevraagd te helpen bij het vertaalwerk van de Egyptische editie van ‘Overdenkingen’, wat hem ‘gered’ heeft. Hij kwam uit zijn depressie, omdat hij meebouwde aan Gods Koninkrijk en daar zoveel voldoening uit schiep. Zo ziet u dat vertalen van bijbelse overdenkingen zelfs therapeutisch kan werken. Eens per jaar komt het Overdenkingenteam in zijn geheel bij elkaar voor een gezellig samen-zijn, onder het genot van een heerlijke maaltijd. Er worden sketches opgevoerd, getuigenissen gegeven, gedichten voorgedragen en er is altijd een spel om als team elkaar op een andere manier te leren kennen. Teambuilding heet dat.

Nu, na ruim 13 jaar dit heerlijke werk te hebben mogen doen, ben ik op zoek naar vertalers om mij bij te staan, daar ik andere taken ga vervullen binnen de GKIN. Lieve gemeenteleden van de GKIN van alle regio’s: misschien schuilt er in u nog onontdekt talent! Waar ligt uw talent? Wat past bij u? Schroomt u niet om bv Ieneke Ong of Soei Kwan Ing te vragen wat hun ervaringen zijn met het vertalen. Denk niet bij voorbaat “Dat kan ik echt niet” want als God het wil dan lukt het u, net als bij mij het geval was. Hieronder een voorbeeld. Uw ‘pogingen’ kunnen worden opgestuurd naar This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.. Ik zie echt uit naar medewerkers... iets voor u?

 

SUNDAY • AUGUST 31, 2008

An Oasis

Read Hebrews 10:19-25. Encourage one another and build each other up - 1 Thessalonians 5:11 (NIV)

My grandmother used her kitchen to transform strangers into friends. Granny could make a feast out of simple food, and she always fixed a little extra in case someone dropped by. One frequent visitor was a young, single preacher who served a church in our community. He was not the pastor of my grandparents' church, but that did not matter. While visitors were enjoying my grandmother's cooking, my grandfather always gave them an encouraging word. Together they made their home an oasis. Both looked for good in people and encouraged them to find hope amid despair. My grandparents are dead now. The young preacher has moved on, but I ran into him years later when he was the successful pastor of a large church. "Your grandmother was a great cook, but the food wasn't the only reason I went there," he said."Without your grandparents' encouragement, I wouldn't have made it through my first year of ministry. I wanted to quit, but they kept me going." The apostle Paul saw encouragement as an important ministry. "Encourage one another and build each other up," he wrote. An encouraging word is like a rock thrown into a still pond. It creates ripples of hope that can change someone's day - or even their future.

Prayer: Lord, help us to find ways to encourage one another. Amen.

Thought for the Day: Christian hospitality can bring hope to those in despair. Mr. Tom Powell (Tenessee).

Prayer focus: PASTORS