Den Haag, 25 januari 2009.

Efeziërs 2: 14 - 16.

Op nieuwjaarsdag worden wij herinnerd aan wat ons in 2009 staat te wachten.
De wankelende economie in de wereld baart ons zorgen om wat er komen gaat dit jaar. Een aantal bedrijven hebben hun werknemers nog langer weg laten gaan voor vakantie, vele bedrijven moeten het aantal van werknemers minderen, sterker nog, zelfs vele van hun zijn failliet gegaan, de kredietcrisis maakt het moeilijk voor sommige mensen, die een hypotheek hebben of die nog bezig zijn een hypotheek te krijgen, om hun financieen te stabiliseren. Oorlog is overal nog gaande: Israel tegen Palestina, Rwanda, Afghanistan, Irak en nog een paar andere plaatsen ergens. Zeepiraterij uit Somalie is een bedreiging voor de Golf van Aden en gijzelt recent een olietanker Sirius Star die ruwe olie van 100 miljoen dollar vervoert. Zoveel problematiek wacht de wereld in 2009. Wat is dan ons mogelijke houvast in deze tijd?

De brief van Paulus aan de Efeziers zegt dat Jezus vrede is, Hij die verenigt, die de vijandschap ertussen wegneemt. Paulus herinnert ons eraan dat Jezus vrede brengt, de joden en niet joden verenigt, de muur die de wereld scheidde, afbreekt. In het Grieks, betekent het woord ‘vrede’ ‘eirene’ oftewel ‘the tranquil state of a soul assured of its salvation through Christ and so fearing nothing from God and content with its earthly lot of whatsoever sort that is’.
‘ De vrede’ die hier bedoeld wordt namelijk een rust in onze ziel door het geloof in de redding in Christus. De vrede die Jezus bracht, is een eigen innerlijke situatie, iets dat het niet van buitenaf komt.

Dit is de vrede die de Efeziers nodig hadden en ook wij hebben het nodig in deze tijd. Hun gemeente werd geattendeerd op het feit dat verdeeldheid, niet door verschil werd veroorzaakt maar door angst. De christenen met een joodse achtergrond waren bang om zij,die geen joden waren, te ontvangen omdat hun oorspronkelijke traditie als Gods gemeente, zijn waarde daardoor zou verliezen.
De gemeente met een andere achtergrond was wantrouwig tegenover de joden omdat ze niet leuk vonden om als de “tweederangs” burgers beschouwd zouden worden. Uit angst en wantrouwen kwam de verdeeldheid voort.

Wat kunnen wij van de geboorte van Jezus, die vrede bracht, leren? Welk concept van vrede hebben wij nodig om ons in deze wereld te plaatsen? De beloofde vrede is geen wereldvrede of het einde van alle conflicten. Vrede komt uit een innerlijke rust voort. Vrede gaat niet samen met angst. Zolang wij ongerust zijn, kunnen wij de vrede rondom ons niet zien. Angst dreigt ons om dingen te doen die ons, juist van die vrede verwijderen.

De laatste tijd, zijn er erg veel mensen die in angst verkeren. Men neemt krediet op en een hypotheek zo hoog dat het eigenlijk hun capaciteit te boven gaat. Als dit eenmaal gebeurd is, kunnen ze het niet betalen en ze komen er niet uit de reden waarom ze die krediet willen nemen.

Wanneer voedselschaarste dreigt te komen (meestal gebeurt dit in Indonesië voor het suiker feest), hamstert men voedsel dat men eigenlijk niet nodig heeft zodat de prijs juist omhoog gaat en dit voedsel uit de markt verdwijnt.

Het wezenlijke verschil tussen het Westen en Islam schrikt de andere identiteit af. De onbekendheid van iets anders veroorzaakt wantrouwen. De angst om aangevallen te worden door de terroristen dwingt de Verenigde Staten om de terroristen aan te vallen. Hiermee worden de terroristen uitgedaagd tot wraakactie door nog harder toe te slaan.

De angst voor identiteitsverlies, zowel bij Indonesiërs als bij autochtone Nederlanders, sluit mensen van de buitenstaanders af. Dat duidelijke verschil geeft de Nederlandse regering de doorslag om het plan uit te voeren van de bijvoeging van een etnische identiteit op de identiteitskaart. Het heeft een einddoel om de criminaliteit naar de etnische afkomst te registreren. Dit soort van angst bevordert het proces van integratie niet wanneer bepaalde mensen systematisch naar hun etnische afkomst worden gegroepeerd.

De angst ontstaat wanneer wij niet bereid zijn om de controle op wat er gebeuren zal, op te geven. Het kan ons stimuleren om dingen te doen die ons juist naar de gevreesde situatie brengen.

Geliefde broeders en zusters in Christus, de vrede die Jezus ons biedt is geen de opium zoals Karl Marx claimde. De vrede, die Jezus bedoelde, is een verstandhouding van hoe wij dingen inzien met ons heldere verstand en daarmee, niet door angst, een beslissing nemen. Uit paniek en angst kan men beslissingen nemen die juist schadelijk voor hem zijn. Een voorbeeld daarvan kunnen wij zien in een oefening voor brandevacuatie of vliegtuigongeluk, waar wij eraan worden herinnerd om kalm te blijven. Indien wij in paniek raken, kunnen wij de nooduitgang niet zien die precies naast ons staat. De vrede helpt ons om de problematiek helder te begrijpen en te zien dat het verschil niet altijd verdeeldheid brengt.

Geliefde broeders en zusters in Christus, onze angst gaat vaak samen met onze onrust wanneer wij dingen die rondom ons gebeuren, niet onder controle kunnen krijgen. Wij worden ongerust wanneer iets uit de hand loopt. Maar met deze preek, worden wij eraan herinnerd dat Christus onze garantie is. God is en blijft dezelfde God voor ons die met ons is in welke situatie dan ook. Met deze garantie kunnen wij meer rust krijgen in het nemen van belangrijke beslissingen in onze levens.

Een voorbeeld is de Tomtom. De Tomtom helpt ons de richting te vinden. In de Tomtom heb je geluid en beeld. Ondanks het geluid dat zegt naar welke richting je moet gaan, zijn wij toch niet zeker en daardoor moeten wij toch naar het beeld op het scherm kijken. Er zijn behoorlijk veel mensen die proberen de afstand en snelheid te berekenen zodat ze dingen kunnen schatten tijdens het rijden. Wel nu, de apostel Paulus probeert te zeggen dat God een belofte geeft dat het leven van een gelovige een uitgestippelde bestemming gekregen heeft zoals in de Tomtom. De eindbestemming is er en wij zullen zeker aankomen. Je hoeft het scherm niet meer te zien en je hoeft ook de aankomsttijd niet te berekenen, maar slechts genieten van je reis, je zal nooit verdwalen en de aankomsttijd is al bepaald. Met deze garantie kunnen wij met vrede door het onzekere jaar 2009 heen gaan.

Angst, onzekerheid, dreigingen in onze levens zijn er altijd. Het hetzelfde gebeurde met de Efeziers en Paulus kon hun angst zien. Daarom zei hij dat Jezus de vrede bracht die verenigt, ook zei profeet Jesaja:” De standvastige is veilig bij u, vrede is er voor wie op u vertrouwt”(Jesaja 26:3).
Wat van ons wordt gevraagd is dat wij Christus en God met geloof liefhebben en Zijn Woord gehoorzamen met de hulp van de Heilige Geest.
Ontvang de vrede van Christus in dit nieuw jaar heen!

AMEN.