Overgenomen uit het Nederlands Dagblad.

Maandag 12 november 2007 08:34
    
Vogelaar: migrantenkerken zichtbaarder
    
UTRECHT - Migrantenkerken moeten meer samenwerken met andere religies, actiever deelnemen aan de maatschappij en werken aan hun zichtbaarheid. Dat was de boodschap van minister Ella Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie aan de vereniging Samen Kerk in Nederland (SKIN), die zaterdag haar tienjarig bestaan vierde in de Triumfatorkerk in Utrecht.
 
Vanwege een overvolle agenda was de minister verhinderd. Haar speech werd voorgelezen door Marilyn Haimé, directeur inburgering en integratie op haar ministerie.

 

De minister roemde de cursussen van de organisatie, waarbij 67 migrantenkerken zijn aangesloten, die migrantenvoorgangers wegwijs maken in onze samenleving. Zij bevorderen deelname aan de maatschappij. 

Maar het gevaar van het 'warme bad van de eigen geloofsgemeenschap' is volgens haar wel dat de blik naar binnen gekeerd raakt. Ze schaarde zich daarom achter de aanbeveling van de SKIN-projectgroep integratie om als kerken de contacten met de samenleving als geheel goed te onderhouden. ,,Zet nog meer in op samenwerking met andere religies. Ga interreligieuze en interculturele ontmoetingen aan. Laat uw stem horen in het maatschappelijk debat. Probeer als migrantenkerken gezamenlijk op te trekken als u het gesprek met de overheid of met maatschappelijke organisaties aangaat'', onderstreepte de minister bij monde van haar woordvoerder. 

Volgend jaar biedt een mooie kans, aldus de minister: 2008 is uitgeroepen tot het jaar van de interculturele dialoog. Wat haar betreft zal er ook aandacht zijn voor de dialoog tussen religies en samenleving. 

De kansen die de Wet maatschappelijke ondersteuning biedt, moeten de migrantenkerken grijpen, gaf de minister als voorzet. Burgerlijke gemeenten dragen de zorg voor sociale voorzieningen, waarbij vrijwilligersorganisaties van groot belang zijn. Zo komen kerken en moskeeën in beeld. Ze gaf een aantal voorbeelden. Migrantenkerken zouden actief kunnen zijn in de bestrijding van huiselijk geweld, maar ook mantelzorg bieden aan zieke mensen, of gemeenten helpen door problemen vroegtijdig te signaleren. ,,U komt immers bij mensen achter de voordeur. U kunt fungeren als doorgeefluik tussen uw gemeenschap en de autoriteiten.'' 

Aan deze oproep voegde ze, zonder verdere uitleg, de opmerking toe dat SKIN haar werk 'best wat zichtbaarder' mag maken. ,,Zodat gemeenten en instellingen beter weten wat ze aan u hebben. Want onbekend maakt onbemind.'' 

Voor de migrantenkerken is er verder veel te winnen als ze samen gaan werken met moskeeën, aldus Vogelaar, omdat die met ,,soortgelijke problemen'' hebben te maken. Ze dacht daarbij aan het leren van de taal en het vinden van huisvesting.  

Dankdienst 
Vogelaars toespraak werd voorafgegaan door een dankdienst met het thema 'Samen onderweg, verbonden door de Geest'. De goed bezochte bijeenkomst - er waren ongeveer vierhonderd gasten - was een samenspel van enkele toespraken, een overdenking, twee dames die een dans opvoerden, een gospelkoor, het zingen van bekende gospelliederen in het Engels en het Nederlands, gloedvol biddende allochtone pinkstervoorgangers en een groeiende schare mensen die gaandeweg de kerkzaal binnenkwam. 

Namens de Protestantse Kerk bracht ds. Arenda Haasnoot, lid van het dagelijks bestuur, een groet over. Zij wees erop dat SKIN, gezien de groei, op de goede weg is. Bovendien een weg die Jezus wijst: van eenheid in de Geest ,,die niet verdeelt''. De kerken hebben elkaar nodig in ons geseculariseerde land waar het geestelijk ,,koud en donker'' is geworden, aldus Haasnoot. Ze moeten samen nadenken over de secularisatie en de vragen van deze tijd. 

Volgens Ton van Eijk, interim-secretaris van de Raad van Kerken, moeten autochtone en allochtone kerken met elkaar in gesprek om onder meer antwoord te geven op de vraag hoe je als christen getuigen moet in onze samenleving. 

Tien jaar SKIN is nog maar kort, aldus ds. Rudy Polanen, SKIN-bestuurslid en voorganger van de Evangelische Broedergemeente. Het gesprek tussen de migranten en de ,,inboorlingen van Nederland'' is nog maar nauwelijks begonnen. ,,Of dit gesprek doorgaat, is afhankelijk van de vraag of de wil daartoe aanwezig is. Je moet het wel willen.'' Hij riep de kerken op zich als een eenheid aan de samenleving te presenteren. ,,We zijn geroepen deel te hebben aan het proces dat God zelf heeft ingezet: vrede en gerechtigheid brengen. We moeten onze van God gegeven taak vervullen in deze samenleving.'' 

Bekendheid SKIN groeit langzaam 
In 1997 verenigden vijftien migrantenkerken zich in Samen Kerk in Nederland (SKIN). Zij kozen die naam om te benadrukken dat zij samen met de autochtone Nederlanders christen wilden zijn. Inmiddels zijn bij de organisatie 67 kerken en geloofsgemeenschappen aangesloten. Zij vertegenwoordigen ongeveer 65.000 leden. Vooral de laatste jaren neemt het aantal pinksterkerken toe. 

De oproep van minister Vogelaar aan de kerken om zichtbaarder aanwezig te zijn, kan June Beckx, coördinator van SKIN, op zich wel plaatsen: migrantenkerken zijn vaak nog onbekend. ,,Maar soms denk ik wel eens: als je stennis schopt, of je op een onplezierige manier presenteert, krijg je wel de aandacht. Maar dat willen we niet. Wij verrichten ons werk in stilte.'' 

Voor de migrantenorganisatie is de laatste jaren wel meer aandacht, ervaart ze. Nodigden gemeenten en andere instanties vroeger uitsluitend moslimorganisaties uit om in contact met allochtonen te komen, tegenwoordig beseffen zij dat ze zich ook tot migrantenkerken kunnen wenden. ,,Maar we doen ons best. Het groeit langzaam. Er is veel werk te doen met een kleine bezetting op ons kantoor.'' 

In totaal zijn er tussen de zeven- en achthonderdduizend christenmigranten in ons land. SKIN lijkt dus een klein deel van de migranten te vertegenwoordigen. Dat beeld verdient nuancering, vindt Beckx. ,,De helft van de migranten is rooms-katholiek, bij onze organisatie zijn protestantse kerken aangesloten. Daarnaast is het moeilijk grip te krijgen op veel kerken. Veel gemeenten ontstaan spontaan, bestaan een tijdje, maar zijn ook snel weer verdwenen.''